Błaszczyk Róża: Różnice pomiędzy wersjami

Z Ozopedia - internetowa Encyklopedia miasta i gminy Ozorków
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
m
Znaczniki: Z internetu mobilnego Z wersji mobilnej www
 
Linia 4: Linia 4:
 
'''Róża Błaszczyk''' (ur. 8 maja 1938 r. w Dobrzelinie, zm. 14 lipca 2002 r. w Ozorkowie) – rusycystka, nauczycielka i metodyk języka rosyjskiego, dyrektor Młodzieżowego Domu Kultury.  
 
'''Róża Błaszczyk''' (ur. 8 maja 1938 r. w Dobrzelinie, zm. 14 lipca 2002 r. w Ozorkowie) – rusycystka, nauczycielka i metodyk języka rosyjskiego, dyrektor Młodzieżowego Domu Kultury.  
 
==Biografia==
 
==Biografia==
Urodziła się w rodzinie rzemieślniczej jako córka Mieczysława Adamczewskiego i Leokadii z d. Pawłowskiej. Absolwentka Szkoły Podstawowej Nr 1 oraz Państwowego Koedukacyjnego Gimnazjum i Liceum w Żychlinie. Pracę nauczycielską rozpoczęła dość wcześnie, bo po uzyskaniu świadectwa dojrzałości w 1955 r. w Szkole Podstawowej w Orłowie, a następnie w Śleszynie, w pow. kutnowskim. Systematycznie doskonaliła swoje umiejętności zawodowe i pedagogiczne. W l. 1963–1966 studiowała filologię rosyjską w Studium Nauczycielskim w Zgierzu, a w 1975 r. ukończyła studia magisterskie na Wydziale Filologicznym Uniwersytetu Łódzkiego. Ukończyła również kursy kwalifikacyjne dla nauczycieli języka rosyjskiego w Moskiewskim Uniwersytecie im. M. W. Łomonosowa (1892) oraz w Kijowskim Instytucie Pedagogicznym im. A. M. Gorkiego. W 1986 r. ukończyła studia podyplomowe w zakresie filologii rosyjskiej zorganizowane przez Instytut Kształcenia Nauczycieli w Warszawie, Oddział Doskonalenia Nauczycieli w Piotrkowie Trybunalskim. W 1956 r. przeprowadziła się do Ozorkowa i z tym miastem związała swoje życie zawodowe i prywatne.<br />
+
Urodziła się w rodzinie rzemieślniczej jako córka Mieczysława Adamczewskiego i Leokadii z d. Pawłowskiej. Absolwentka Szkoły Podstawowej Nr 1 oraz Państwowego Koedukacyjnego Gimnazjum i Liceum w Żychlinie. Pracę nauczycielską rozpoczęła dość wcześnie, bo po uzyskaniu świadectwa dojrzałości w 1955 r. w Szkole Podstawowej w Orłowie, a następnie w Śleszynie, w pow. kutnowskim. Systematycznie doskonaliła swoje umiejętności zawodowe i pedagogiczne. W l. 1963–1966 studiowała filologię rosyjską w Studium Nauczycielskim w Zgierzu, a w 1975 r. ukończyła studia magisterskie na Wydziale Filologicznym Uniwersytetu Łódzkiego. Ukończyła również kursy kwalifikacyjne dla nauczycieli języka rosyjskiego w Moskiewskim Uniwersytecie im. M. W. Łomonosowa (1982) oraz w Kijowskim Instytucie Pedagogicznym im. A. M. Gorkiego. W 1986 r. ukończyła studia podyplomowe w zakresie filologii rosyjskiej zorganizowane przez Instytut Kształcenia Nauczycieli w Warszawie, Oddział Doskonalenia Nauczycieli w Piotrkowie Trybunalskim. W 1956 r. przeprowadziła się do Ozorkowa i z tym miastem związała swoje życie zawodowe i prywatne.<br />
 
Od 1 września 1956 r. podjęła pracę w Szkole Podstawowej i Liceum Ogólnokształcącym w Ozorkowie, a od 23 października 1958 r. w nowo otwartej Szkole Podstawowej Nr 5, w której pracowała 17 lat, ucząc dzieci i młodzież języka rosyjskiego, organizując dla nich wycieczki krajoznawcze i obozy wędrowne, rozwijając umiejętności czytelnicze i zamiłowanie do literatury. Jako skuteczny nauczyciel – dydaktyk została powołana w 1967 r., na stanowisko kierownika ogniska metodycznego w Powiatowym Ośrodku Metodycznym w Łęczycy, a od 1972 r. wizytatora - metodyka języka rosyjskiego. Funkcję tę przestała pełnić w 1975 r., w związku z wprowadzeniem nowego podziału administracyjnego Polski i likwidacją powiatów. <br />
 
Od 1 września 1956 r. podjęła pracę w Szkole Podstawowej i Liceum Ogólnokształcącym w Ozorkowie, a od 23 października 1958 r. w nowo otwartej Szkole Podstawowej Nr 5, w której pracowała 17 lat, ucząc dzieci i młodzież języka rosyjskiego, organizując dla nich wycieczki krajoznawcze i obozy wędrowne, rozwijając umiejętności czytelnicze i zamiłowanie do literatury. Jako skuteczny nauczyciel – dydaktyk została powołana w 1967 r., na stanowisko kierownika ogniska metodycznego w Powiatowym Ośrodku Metodycznym w Łęczycy, a od 1972 r. wizytatora - metodyka języka rosyjskiego. Funkcję tę przestała pełnić w 1975 r., w związku z wprowadzeniem nowego podziału administracyjnego Polski i likwidacją powiatów. <br />
 
1 września 1975 r. rozpoczęła pracę nauczycielki języka rosyjskiego w Zespole Szkół Zawodowych w Ozorkowie. W 1986 r. objęła stanowisko dyrektora Młodzieżowego Domu Kultury w Ozorkowie, którym kierowała do czasu przejścia na emeryturę nauczycielską w 1992 r. Przez cały okres pracy zawodowej była członkiem Związku Nauczycielstwa Polskiego i oddanym oświacie społecznikiem. Znana była ze swoich pasji podróżniczych, zamiłowania do literatury i sztuki oraz organizowania uczniom różnorodnych zajęć pozalekcyjnych, kulturalnych i turystycznych. Wartością nadrzędną jednak była praca z uczniami, przygotowanie ich do egzaminów maturalnych oraz opieka metodyczna nad nauczycielami rozpoczynającymi pracę w zawodzie. Należała do grona osób bardzo zaangażowanych w działalność społeczną na rzecz lokalnego środowiska jako radna Miejskiej Rady Narodowej, tłumacz sądowy oraz członek Związku Nauczycielstwa Polskiego.
 
1 września 1975 r. rozpoczęła pracę nauczycielki języka rosyjskiego w Zespole Szkół Zawodowych w Ozorkowie. W 1986 r. objęła stanowisko dyrektora Młodzieżowego Domu Kultury w Ozorkowie, którym kierowała do czasu przejścia na emeryturę nauczycielską w 1992 r. Przez cały okres pracy zawodowej była członkiem Związku Nauczycielstwa Polskiego i oddanym oświacie społecznikiem. Znana była ze swoich pasji podróżniczych, zamiłowania do literatury i sztuki oraz organizowania uczniom różnorodnych zajęć pozalekcyjnych, kulturalnych i turystycznych. Wartością nadrzędną jednak była praca z uczniami, przygotowanie ich do egzaminów maturalnych oraz opieka metodyczna nad nauczycielami rozpoczynającymi pracę w zawodzie. Należała do grona osób bardzo zaangażowanych w działalność społeczną na rzecz lokalnego środowiska jako radna Miejskiej Rady Narodowej, tłumacz sądowy oraz członek Związku Nauczycielstwa Polskiego.

Aktualna wersja na dzień 06:01, 3 cze 2021

Róża Błaszczyk
Róża Błaszczyk w trakcie lekcji
Nagrobek nauczycieli PP. Błaszczyków

Róża Błaszczyk (ur. 8 maja 1938 r. w Dobrzelinie, zm. 14 lipca 2002 r. w Ozorkowie) – rusycystka, nauczycielka i metodyk języka rosyjskiego, dyrektor Młodzieżowego Domu Kultury.

Biografia

Urodziła się w rodzinie rzemieślniczej jako córka Mieczysława Adamczewskiego i Leokadii z d. Pawłowskiej. Absolwentka Szkoły Podstawowej Nr 1 oraz Państwowego Koedukacyjnego Gimnazjum i Liceum w Żychlinie. Pracę nauczycielską rozpoczęła dość wcześnie, bo po uzyskaniu świadectwa dojrzałości w 1955 r. w Szkole Podstawowej w Orłowie, a następnie w Śleszynie, w pow. kutnowskim. Systematycznie doskonaliła swoje umiejętności zawodowe i pedagogiczne. W l. 1963–1966 studiowała filologię rosyjską w Studium Nauczycielskim w Zgierzu, a w 1975 r. ukończyła studia magisterskie na Wydziale Filologicznym Uniwersytetu Łódzkiego. Ukończyła również kursy kwalifikacyjne dla nauczycieli języka rosyjskiego w Moskiewskim Uniwersytecie im. M. W. Łomonosowa (1982) oraz w Kijowskim Instytucie Pedagogicznym im. A. M. Gorkiego. W 1986 r. ukończyła studia podyplomowe w zakresie filologii rosyjskiej zorganizowane przez Instytut Kształcenia Nauczycieli w Warszawie, Oddział Doskonalenia Nauczycieli w Piotrkowie Trybunalskim. W 1956 r. przeprowadziła się do Ozorkowa i z tym miastem związała swoje życie zawodowe i prywatne.
Od 1 września 1956 r. podjęła pracę w Szkole Podstawowej i Liceum Ogólnokształcącym w Ozorkowie, a od 23 października 1958 r. w nowo otwartej Szkole Podstawowej Nr 5, w której pracowała 17 lat, ucząc dzieci i młodzież języka rosyjskiego, organizując dla nich wycieczki krajoznawcze i obozy wędrowne, rozwijając umiejętności czytelnicze i zamiłowanie do literatury. Jako skuteczny nauczyciel – dydaktyk została powołana w 1967 r., na stanowisko kierownika ogniska metodycznego w Powiatowym Ośrodku Metodycznym w Łęczycy, a od 1972 r. wizytatora - metodyka języka rosyjskiego. Funkcję tę przestała pełnić w 1975 r., w związku z wprowadzeniem nowego podziału administracyjnego Polski i likwidacją powiatów.
1 września 1975 r. rozpoczęła pracę nauczycielki języka rosyjskiego w Zespole Szkół Zawodowych w Ozorkowie. W 1986 r. objęła stanowisko dyrektora Młodzieżowego Domu Kultury w Ozorkowie, którym kierowała do czasu przejścia na emeryturę nauczycielską w 1992 r. Przez cały okres pracy zawodowej była członkiem Związku Nauczycielstwa Polskiego i oddanym oświacie społecznikiem. Znana była ze swoich pasji podróżniczych, zamiłowania do literatury i sztuki oraz organizowania uczniom różnorodnych zajęć pozalekcyjnych, kulturalnych i turystycznych. Wartością nadrzędną jednak była praca z uczniami, przygotowanie ich do egzaminów maturalnych oraz opieka metodyczna nad nauczycielami rozpoczynającymi pracę w zawodzie. Należała do grona osób bardzo zaangażowanych w działalność społeczną na rzecz lokalnego środowiska jako radna Miejskiej Rady Narodowej, tłumacz sądowy oraz członek Związku Nauczycielstwa Polskiego.

Funkcje społeczne

  • Wpis do Księgi Zasłużonych dla miasta Ozorkowa (18.01.1989)
  • Skarbnik Rady Zakładowej ZNP w Ozorkowie (1980-1981)
  • Radna Miejskiej Rady Narodowej Ozorkowie

Medale, odznaczenia i nagrody

  • Nagroda Ministra Oświaty i Wychowania II stopnia (1974)
  • Złoty Krzyż Zasługi (1976)

Oprac. Jadwiga Nicińska